مسجد فیلسوف الدوله

این مدرسه که در کنار امام زاده سید اسماعیل در خیابان شهید مصطفی خمینی           ]سیروس قدیم[ واقع شده است، از بناهای احداثی میرزا کاظم فیلسوف الدوله (رشتی) است که در سال 1322ه.ق وقف نموده است. واقف در هفدهم ماه صفر 1323 ه.ق فوت کرده[1]و در همان جا مدفون است. اعتمادالسلطنه در مورد فیلسوف الدوله چنین می نویسد: «در فن طبابت نهایت مهارت و حذق را دارد و از سال ها است که به استحقاق از حکیم باشان مخصوص حضور باهر النور شاهنشاهی می باشد.»[

همو در خاطرات خود در شکایت از تعریفی که حاج مهدی شمس العلما در این کتاب از فیلسوف الدوله کرده است چنین می گوید: «امسال در کتاب المآثر و الآثار که به دستور من شیخ مهدی نوشته و اسامی فضلا و شعرای این عصر را ثبت نموده اسمی هم از این دیوانه برده و علی الرسم او را طبیب حاذق نوشته. این مردکه حالا شان خودش را بالاتر از طبابت می داند، با وجودی که هنوز قاروره می بیند و فضله می چشد.

 

|+| نوشته شده توسط Reza در شنبه ششم مهر 1387 و ساعت 0:22 | 

مسجد سپهسالار

مسجد و مدرسه عالی شهید مطهری]سپهسالار قدیم[

مسجد و مدرسه سپهسالار یا همان مدرسه شهید مطهری کنونی که در میدان بهارستان کنار ساختمان مجلس قرار گرفته است بر اساس نقشه های دارالخلافه تهران، در شرقی ترین نقطه تهران قدیم واقع بوده است. جایی محصور میان درختان چهار باغ بزرگ نگارستان، بهارستان، نظامیه و باغ سردار که حالا جز اسمی و خاطره ای تقریبا چیزی از آنها باقی نمانده، قرار داشته است .

اعتماد السلطنه در خاطرات خود در مورد این بنا می نویسد: «بندگان همایون تشریف آوردند به این مسجد که سراپا غلط است، زمینش غصب و آبش غصب و پیش نمازش بی سواد، واعظش بی صدا، پولی که به مصارف این مسجد رسیده است همه از رشوه و تعاریف است .»

 

|+| نوشته شده توسط Reza در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 و ساعت 0:21 | 

امام زاده سید نصرالدین

در کنار خیابان خیام قبل از میدان محمدیه یا اعدام سابق امام زاده ای زیبا واقع گردیده که مشتمل بر بقعه هشت ضلعی قدیمی است که تصور می رود از آثار قرن نهم هجری باشد و طبق کتیبه های موجود، در سال های 1310 و 1311 ه.ق، به دستور منیرالسلطنه، رواق و صحن و آیینه کاری و کاشی کاری های آن انجام گرفته است

|+| نوشته شده توسط Reza در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 و ساعت 23:47 | 

بقعه قاضی صابر

در جنوب دانشگاه الزهرا (س) و در ده ونک مقبره خانوادگی میرزا یوسف مستوفی الممالک صدراعظم مشهور دوره ناصری و خانواده او قرار دارند . همچنین در این محوطه مقبره امام زاده قاضی صابر نیز وجود دارد که نسب ایشان طبق زیارت نامه به امام سجاد(ع) می رسد . اسم اصلی ایشان علی بن محمد المکنی بوده و لقبشان قاضی صابر است .

اعتمادالسلطنه درباره این بقعه می نویسد :«برحسب وصیت مستوفی الممالک او را در ونک ملکی خود آن مرحوم که در یک فرسنگی طهران و جزو شمران و در سر راه اوین است در سرائی که قبر مرحوم مرشد معروف به بابا هم در آنجاست دفن کردند و قبل از ممات مقبره خود را در همان جا ساخته بود و ماده تاریخ آن مرحوم که چنین ثبت شده است:

دو از تاریخ فوتش چون کنی کم                   شود تاریخ فوتش صدراعظم

|+| نوشته شده توسط Reza در جمعه پانزدهم تیر 1386 و ساعت 11:32 | 

امام زاده عین علی و زین علی

امام زاده عین علی و زین علی

در شمال میدان پونک بعد از طی مسافتی در حدود پانصد متر و گذر از چند خیابان فرعی به باغی مصفا و خوش نزهت می رسیم که از زمان های قدیم تحت مالکیت خانواده عبدالحسین میرزا فرمانفرما بوده و به وسیله فرد خیری اداره می شده است . در وسط این باغ مدفن دو امام زاده به نام های عین علی و زین علی وجود دارد که طبق زیارت نامه آنها ، نسبشان به امام سجاد (ع) می رسد و از فرزندان آن امام بزرگوار می باشند .بقعه مزبور از خارج هشت ضلعی و از داخل مربع است و از سمت مشرق ایوانی رو به رودخانه جلو بقعه افزوده اند و قرینه آن هم از طرف مغرب مسجد کوچکی را تعبیه کرده اند اصل بقعه هشت ضلعی ، به نظر می رسد از آثار دوره فتح علی شاه باشد که ایوان و مسجد ذکر شده بعدها در زمان ناصرالدین شاه بر اطراف آن اضافه شده است .

|+| نوشته شده توسط Reza در پنجشنبه سوم خرداد 1386 و ساعت 18:7 | 

مسجد سید عزیز الله

مسجد سید عزیز الله

از ابنیه مربوط به دوران فتح علی شاه می باشد و کاشی کاری های زیبایی از دوران مزبور در آن وجود دارد . این مسجد در بازار تهران نزدیک چهارسوق کوچک قرار گرفته است. گنبد و شبستان اصلی آن در سمت جنوب به سبک شیوا و مستحکمی ساخته شده که تعمیرات مفصل از اصالت تاریخی آن کاسته است . نام فتح علی شاه بر کاشی های صحن شمالی مسجد مکرر به کار رفته بود که با احداث شبستان نوساز آن در سال های قبل از انقلاب تمامی از بین رفته اند . تاریخ کتیبه های ایوان جنوبی و شرقی آن 1310 ه.ق می باشد که البته مربوط به تکمیل کاشی کاری و تزیینات مسجد است

مسجد به سبک مساجد چهار ایوانی ساخته شده است که از آنها تنها سه ایوان باقی مانده است . در سه ایوان مزبور انواع کاشی کاری خوش طرح و با نقش و نگار فراوان و اشکال هندسی موجود می باشد . طاق بندی و شمسه کاری و کاسه های معلق سقف سه ایوان بالاخص ایوان رفیع آن که در مدخل شبستان قدیمی است از آثار تزیینی بسیار ارزنده این مسجد به شمار می رود.

|+| نوشته شده توسط Reza در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 0:23 | 

امام زاده عین علی و زین علی

امام زاده عین علی و زین علی

در شمال میدان پونک بعد از طی مسافتی در حدود پانصد متر و گذر از چند خیابان فرعی به باغی مصفا و خوش نزهت می رسیم که از زمان های قدیم تحت مالکیت خانواده عبدالحسین میرزا فرمانفرما بوده و به وسیله فرد خیری اداره می شده است . در وسط این باغ مدفن دو امام زاده به نام های عین علی و زین علی وجود دارد که طبق زیارت نامه آنها ، نسب شان به امام سجاد (ع) می رسد و از فرزندان آن امام بزرگوار می باشند .

بقعه مزبور از خارج هشت ضلعی و از داخل مربع است و از سمت مشرق ایوانی رو به رودخانه جلو بقعه افزوده اند و قرینه آن هم از طرف مغرب مسجد کوچکی را تعبیه کرده اند اصل بقعه هشت ضلعی ، به نظر می رسد از آثار دوره فتح علی شاه باشد که ایوان و مسجد ذکر شده بعدها در زمان ناصرالدین شاه بر اطراف آن اضافه شده است .

|+| نوشته شده توسط Reza در جمعه پنجم آبان 1385 و ساعت 15:3 | 

بقعه سر قبر آقا

بقعه سر قبر آقا

این بنا در داخل بافت قدیمی تهران در ضلع جنوبی چهار راه مولوی ، انتهای خیابان شهید مصطفی خمینی در میان باغی بزرگ و قدیمی قرار گرفته است . این بقعه در زمان محمد شاه قاجار خارج از حصار تهران قرار داشت و وسعت آن تا زمین های موسوم به چال سیلابی امتداد داشت . پس از فوت امام جمعه تهران «میرزا ابوالقاسم» او را در عمارت و بقعه مجللی که فرزندش به عنوان آرامگاه خانوادگی در این محل ساخته بود دفن کردند و این محل چون دارای قبرستان قدیمی نیز بوده به سر قبر آقا شهرت دارد .

بنای بقعه از لحاظ آیینه کاری ، گچ بری ، رنگ آمیزی زمینه و طرح ها ، سنگ های حجاری شده در نقاط مختلف و بهره گیری از چوب در قسمت های مختلف بقعه، از جمله بناهای بی نظیر تهران به حساب می آید .

این بنا دارای پلان مستطیل شکلی است و برروی سکویی به ارتفاع یک متر از سطح محوطه اطراف خود قرار گرفته است . بنای اصلی در جهت شرقی – غربی احداث شده و گنبد بزرگ آن بر فراز بخش میانی روی جرزها و پایه های بنا استوار شده است . در نمای بیرونی بقعه چهار ایوان وجود دارد که در هر ضلع خودنمایی می کند . دو در ورودی با طرح شش ضلعی منظم در دو جهت ایوان با چند پله ، ارتباط بنا را با محوطه آن برقرار می کند .

|+| نوشته شده توسط Reza در جمعه پنجم آبان 1385 و ساعت 11:33 | 

مسجد خان مروی

مدرسه خان مروی

مدرسه و مسجد فخریه یا همان خان مروی که در میانه بازارچه مروی قرار گرفته است از بناهای حاج محمد حسین خان مروی است . او از بزرگان طایفه قاجار به شمار می رفته است و در زمان فتح علی شاه حاکم مرو بود . در زمان حکومت او ازبک ها به مرو حمله نمودند و تمام اعضای خانواده او را به قتل رساند . محمد حسین خان که موفق به فرار شده بود به تهران مراجعت نمود و در آنجا مورد توجه شاه قرار گرفت و پس از قتل حاج ابراهیم خان کلانترمی خواست او را صدراعظم نماید ولی محمد حسین خان از قبول آن امتناع ورزید . فتح علی شاه بعدها او را ملقب به فخرالدوله کرد که نام مسجد فخریه از لقب او گرفته شده است .

|+| نوشته شده توسط Reza در جمعه پنجم آبان 1385 و ساعت 11:30 | 

امام زاده یحیی

ساختمان کنونی این امام زاده که در اواسط خیابان پانزده خرداد و در خیابانی به همین نام قرار گرفته است متعلق به حدود 70 سال قبل است که در آن زمان بنای قدیمی تخریب گردید و بنایی شبیه به همان بنای قدیمی در این امام زاده بنا گردید. صندوق منبت کاری شده ضریح این امام زاده تاریخی قبل از تاریخ دوره صفویه را برخود دارد. در حیاط این امام زاده درخت چناری وجود دارد که قدیمی ترین درخت چنار تهران به حساب می آید و عمری در حدود 1300 سال را برای آن برآورد کرده اند.

|+| نوشته شده توسط Reza در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1385 و ساعت 23:7 | 

مسجد امام خمینی (ره)

مسجد شاه یا مسجد امام خمینی یکی از قدیمی ترین مساجد تهران دوره قاجار می باشد که در زمان فتح علی شاه ساخته شده و در زمان ناصرالدین شاه دو مناره کنونی مسجد به آن اضافه گشت. این مسجد که هنوز نام فتح علی شاه را بر سر در ورودی خود دارد از زیباترین و بزرگ ترین مساجد تهران به حساب می آید و در دل بازار مکانی مذهبی برای بازاریان و مراجعه کنندگان به حساب می آید.

|+| نوشته شده توسط Reza در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1385 و ساعت 23:3 | 

تکیه دولت

تکیه دولت را باید یکی از بزرگترین تکیه های ایران دانست که در زمان ناصرالدین شاه جهت استفاده شاه و درباریان و مردم عادی در ماه محرم ساخته شد. این تکیه که محل آن در حدود بانک ملی شعبه بازار قرار دارد، در سال 1284 ه.ق به دستور ناصرالدین شاه ساخته شد و بیست هزار نفر در آن به راحتی می توانستند مراسم سنتی تعزیه را تماشا کنند. از این تکیه بزرگ و با عظمت تنها دری چوبی و قدیمی در خیابان پانزده خرداد باقی مانده است و بقیه بنا در دوره پهلوی تخریب شده است.

|+| نوشته شده توسط Reza در چهارشنبه بیست و ششم مهر 1385 و ساعت 0:12 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

بایگانی موضوعی

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

 

در اين وبلاگ در كل اينترنت کد جستجوگر گوگل

  RSS