تور تهران گردی

مدیریت وبلاگ تصمیم به برگزاری تور تهران گردی به مقصد تهران قدیم دوره قاجار برگزار نماید. لذا از عزیزان علاقه مند به شرکت در این تور خواهشمند است شماره تور مورد نظر خود را به ایمیل من به همراه مشخصات خود فرستاده تا در صورت به حدنصاب رسیدن این تور برگزار گردد.

ایمیل من عبارت است از: ralikhani@yahoo.com

تور شماره ۱ : تور ارگ سلطنتی تهران

اماکن مورد بازدید: مجموعه کاخ موزه گلستان - مدرسه دارالفنون - موزه آبگینه(خانه قوام السلطنه)

(بازدید از مدرسه دارالفنون تنها از بیرون آن ممکن است)

همراه با راهنما با توضیحات کامل

مبلغ: ۸۰۰۰ تومان (حداقل ۲۰ نفر)

تور شماره ۲: تور ارگ قدیمی تهران و بازار

اماکن مورد بازدید: محل دروازه های قدیمی تهران - دروازه قزوین - دروازه محمدیه - خیابان لاله زار - خانه امین السلطان (از بیرون خانه)

مبلغ: ۵۰۰۰ تومان (حداقل ۲۰ نفر)

به همراه راهنما با توضیحات کامل

تور شماره ۳ : تور بازدید از کاخ سعدآباد

اماکن مورد بازدید : مجموعه کاخ موزه سعد آباد (۴ موزه) - امام زاده صالح تجریش و تکیه تجریش

مبلغ : ۶۵۰۰تومان (حداقل ۲۰ نفر) 

به همراه راهنما با توضیحات کامل

تور شماره ۴: کاخ موزه نیاوران

اماکن مورد بازدید: مجموعه کاخ موزه نیاوران - تکیه تاریخی نیاوران - پارک قیطریه و خانه ییلاقی امین السلطان

مبلغ : ۵۰۰۰ تومان (حداقل ۲۰ نفر)

به همراه راهنما با توضیحات کامل

 

 

|+| نوشته شده توسط Reza در چهارشنبه دهم تیر 1388 و ساعت 18:44 | 

میدان امام خمینی

میدان توپخانه یا میدان سپه نام های قدیمی میدان امام خمینی کنونی می باشد که نسبت به زمان قاجار خود تغییرات زیادی کرده است و از حالت اصیل خود خارج شده است. این میدان در ابتدا محلی بود با ساختمان های دو طبقه در شمال و جنوب که توپچی ها و زنبورکچی ها در آن منزل داشتند؛ به این صورت که در حجره های زیرین آن توپچی ها و در حجره های بالایی زنبورک چی ها جا داده شده بودند و استقرار آنها در این محل هم به جهت آن بود که در مواقع لزوم بتوانند به کمک ارگ شاهی و اندرون شاهی به شتابند. در حالی که طبق گفته مورخین هیچ کدام از این توپ ها و گلوله ها کارآیی لازم را نداشتند و در موقع جنگ نمی شد از آنها استفاده کرد.

ارنست اورسل درباره این میدان می نویسد: «تقریبا در مرکز شهر یک میدان وسیع به شکل مستطیل میان دیوار خارجی ارگ و دیوارهای قورخانه واقع است به نام میدان توپخانه که شش خیابان اصلی شهر با پاسگاه های زیاد پیاده نظام به آن میدان منتهی می شود...در وسط میدان چند درخت تنومند روی حوض بزرگی سایه انداخته و در چهار گوشه این حوض چهار فروند توپ که شاه عباس آنها را از پرتغالی ها در هرمز گرفته بوده است گذاشته اند. دور میدان دیوارهایی کشیده روی دیوارها را با رنگ های سرخ و سبز نقاشی کرده اند، ضمنا با گچ بری نیز تصاویر گلوله ها و سربازان مسلح را مجسم نموده اند.»[1]

روزنامه ایران در حین معرفی مهم ترین بناهای عمومی تهران در دوره قاجار از این میدان نیز نام می برد و می نویسد: «این میدان مربع بسیار وسیع و همه از آجر ساخته شده است دو مرتبه و یک مهتابی دارد. مرتبه بالا و مهتابی ها جای نشیمن توپچی است همه درها از آغشقه و شیشه می باشد و اطاق های بخاری دار بسیار خوب دارد. در مرتبه تحتانی توپ هایی که خارج از انبارهای دیگر است چیده شده و حوض و دریاچه بزرگی در وسط این میدان بنا کرده اند که دایم آب جاری دارد. اطراف و صحن میدان سنگ فرش است و هر شب چراغ می سوزد و روشن می باشد. شش دروازه و سر در دارد که هریک به کوچه های معروف وسیع می رود.»[2]

این میدان در زمان قاجار به شش خیابان اصلی شهر، یعنی خیابان های مریض خانه، علاءالدوله، چراغ گاز، باب همایون، ناصریه و لاله زار راه داشت و در ابتدای هر کدام از این خیابان ها دروازه ای قرار گرفته بود. دروازه هایی که به سمت ارگ سلطنتی باز می گردید در شب بسته می شد و تنها به کسانی اجازه ورود داده می شد که اسم شب و اسم رمز مربوط به آن را می دانستند. این میدان طبق گزارش روزنامه اطلاعات برای نخستین بار در سال 1310 ه.ش هم زمان با خیابان های امام خمینی و لاله زار آسفالت گردید.[3]

|+| نوشته شده توسط Reza در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388 و ساعت 20:16 | 

خیابان لاله زار

باغ لاله زار، فضای سرسبز پر درختی بود که در زمان فتح علی شاه خارج از محدوده دارالخلافه قرار داشت. این باغ که با نرده های چوبی محصور شده بود به دلیل زیبایی چشم گیر و سرسبزی اش از گردشگاه های اعیان و رجال محسوب می شد، چنانچه در فصل بهار لاله های بسیاری در باغ می رویید و همان طور که از نامش پیدا است باغ به لاله زاری زیبا تبدیل شده بود.

عمارت درون این باغ، محل پذیرایی سفرا، نمایندگان و اشراف کشورهای دیگر بود[1] و گاهی شخص شاه نیز برای تفریح به این باغ می آمد.[2]در اواسط دوره ناصری، پس از نخستین سفر شاه به اروپا و دیدن خیابان «شانزه لیزه» پاریس، ناصرالدین شاه تصمیم گرفت خیابانی به همان وسعت و زیبایی در تهران احداث نماید. بنابراین خیابان لاله زار را از وسط باغ لاله زار با قطع درختان و برداشتن نرده ها گذراند. طول این خیابان در حدود 800 قدم بود که از میدان توپخانه شروع شده به سه راه لاله زار خاتمه پیدا می کرد. خیابان لاله زار نو که در حال حاضر شمال خیابان جمهوری قرار گرفته است بعدها به این خیابان اضافه شد. به دلیل آن که دکتر طلوزان پزشک فرانسوی ناصرالدین شاه در ابتدای این خیابان ساکن بود، خیابان لاله زار به خیابان دکتر طلوزان نیز معروف بود.

ارنست اورسل در این باره می نویسد: «خیابان لاله زار به نام خیابان دکتر طلوزان نیز معروف است. زیرا حکیم باشی، پزشک مخصوص و مشاور مورد اعتماد شاه، در این خیابان سکنی دارد؛ البته نه در یک کاخ مجلل بلکه در خلوت کده ای دنج و ساده که در خور یک حیکم وارسته چون او است.»[3]

روزنامه ایران درباره این خیابان می نویسد: «دیگر کوچه ای است طرف دروازه شمالی میدان توپخانه که ابتدا می شود از خانه دکتر طلوزان فرانسوی حکیم باشی مخصوص همایونی و منتهی می شود به خیابان بزرگ شمیران. طرفین این کوچه را امسال کلا درخت کاشته اند و تقریبا دو هزار زرع طول این کوچه است. لکن عرض این کوچه قدری کم است که بیشتر از یک کالسکه نمی تواند بگذرد. یک طرف این کوچه باغ لاله زار و خانه های مخبرالدوله و باغ او و خانه های سایر مردم است طرف دیگر خانه های بسیار خوب از مسلمانان و فرنگیان و ارامنه و غیره می باشد.»[4]

|+| نوشته شده توسط Reza در شنبه سی ام خرداد 1388 و ساعت 19:10 | 

عکس هایی از مصر باستان

یک مقدار از این عکس ها از وبلاگ مصر باستان دریافت شده است.

|+| نوشته شده توسط Reza در یکشنبه دهم خرداد 1388 و ساعت 23:18 | 

کاخ سلیمانیه کرج

این کاخ به دستور فتح علی شاه برای یکی از پسرانش به نام سلیمان میرزا ساخته شده است. در حال حاضر این کاخ در محوطه دانشگاه کشاورزی کرج قرار دارد. در دو طرف تالار این کاخ نقاشی هایی از فتح علی شاه و برادرانش و آقا محمدخان و یارانش قرار گرفته اند.

 

|+| نوشته شده توسط Reza در سه شنبه بیستم اسفند 1387 و ساعت 22:15 | 

عکس هایی از رضا شاه

من این عکس ها را از یک سایت دریافت کرده ام منتهی به دلیل این که اسم سایت مذکور را فراموش کرده ام از ذکر منبع ان معذورم امیدوارم اگر مدیران آن سایت از وبلاگم بازدید کردند این مطلب را به من یادآوری کنند تا منبع آنها را ذکر کنم.

|+| نوشته شده توسط Reza در سه شنبه بیستم اسفند 1387 و ساعت 22:3 | 

خانه های قدیمی تهران

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط Reza در یکشنبه پانزدهم دی 1387 و ساعت 17:7 | 

کاخ ابیض

در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه، سلطان عبدالحمید، امپراتور عثمانی، هدایایی را به جهت شاه به ایران ارسال می نماید. از آن جا که در آن زمان اکثر کاخ ها و ابنیه سلطنتی با اثاثیه و هدایای گوناگون پر شده بود و دیگر جایی برای این اثاثیه وجود نداشت، ناصرالدین شاه دستور داد در گوشه باغ گلستان برج دیده بانی که در زمان آقامحمدخان ساخته شده بود را خراب کرده و به جای آن کاخ جدید را بنا نمودند .

اعتماد السلطنه در مورد این هدایا چنین می نویسید: «مقصود کلی شاه از این تشریف آوردن به شهر دیدن هدایایی است که سلطان عثمانی فرستاده است؛ من چون این هدایا را به رای العین ندیده ام در این جا شرحش را نمی نویسم. آنچه شنیده ام مبل و اسباب یک اطاق است که خیلی گرانبها و نفیس است.»[1]

در اوایل برای این کاخ اسمی انتخاب نکرده بودند، زیرا وقتی فووریه در ذیل کاخ های باغ گلستان از آن نام می برد، اسمی برای آن ذکر نمی کند. «عمارتی که به تازگی به سبک معماری عهد لوئی شانزدهم در سمت مغرب بنا شده، این عمارت به توسط بناهای کم اهمیتی به یکدیگر مرتبطند.»[2] اما پس از مدتی به دلیل آن که در نمای این ساختمان از سنگ های سفید استفاده شده بود نام آن را کاخ ابیض نهادند[3].

|+| نوشته شده توسط Reza در جمعه سیزدهم دی 1387 و ساعت 9:40 | 

تصاویر شاهان ایران1

یکی از شاگردان عزیزم تصاویر شاهان ایران را خواسته بود برای این ماه تعدادی از این تصاویر را قرار می دهم و دفعه بعد عکس های بیشتری را سعی می کنم قرار دهم. در ضمن یک سری از این عکس ها جدید می باشند و فکر نمی کنم تا به حال دیده باشید.

|+| نوشته شده توسط Reza در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387 و ساعت 22:1 | 

نظر سنجی

بلاگفا یک نظرسنجی برای انتخاب بهترین وبلاگ ها انجام داده است. از بازدید کنندگان و دوستان محترم خواهشمند است در صورتی که مایل هستند اسم وبلاگ من را نیز در این نظر سنجی وارد نمایند. قبلا از همه تشکر می نمایم.

|+| نوشته شده توسط Reza در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387 و ساعت 21:48 | 

مسجد فیلسوف الدوله

این مدرسه که در کنار امام زاده سید اسماعیل در خیابان شهید مصطفی خمینی           ]سیروس قدیم[ واقع شده است، از بناهای احداثی میرزا کاظم فیلسوف الدوله (رشتی) است که در سال 1322ه.ق وقف نموده است. واقف در هفدهم ماه صفر 1323 ه.ق فوت کرده[1]و در همان جا مدفون است. اعتمادالسلطنه در مورد فیلسوف الدوله چنین می نویسد: «در فن طبابت نهایت مهارت و حذق را دارد و از سال ها است که به استحقاق از حکیم باشان مخصوص حضور باهر النور شاهنشاهی می باشد.»[

همو در خاطرات خود در شکایت از تعریفی که حاج مهدی شمس العلما در این کتاب از فیلسوف الدوله کرده است چنین می گوید: «امسال در کتاب المآثر و الآثار که به دستور من شیخ مهدی نوشته و اسامی فضلا و شعرای این عصر را ثبت نموده اسمی هم از این دیوانه برده و علی الرسم او را طبیب حاذق نوشته. این مردکه حالا شان خودش را بالاتر از طبابت می داند، با وجودی که هنوز قاروره می بیند و فضله می چشد.

 

|+| نوشته شده توسط Reza در شنبه ششم مهر 1387 و ساعت 0:22 | 

تهران و تاریخ قدیم

 

|+| نوشته شده توسط Reza در دوشنبه یکم مهر 1387 و ساعت 15:40 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

بایگانی موضوعی

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

 

در اين وبلاگ در كل اينترنت کد جستجوگر گوگل

  RSS